Comment submitted by my beloved one

August 26, 2009 at 5:58 am (ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ)

အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ကြန္မန္႕ေလးပါ… မွတ္မွတ္ရရမို႕ POST တစ္ခုအေနနဲ႕ တင္လိုက္ပါတယ္ …

လင္းျပာေႏြ

I read your essay, specifically, the fourth paragraph of your essay this very early morning. And tried to leave the message (not comment). Unfortunately, it failed two times. So this is the third time. Hope this reach to you. After I read the fourth paragraph of your essay, I never want to interfere with your coffee thing. How you should live is sometimes not that important for some people. But living as who you really are is rather important. So do as you are convenient. Any way thank you for giving me the privilege you gave me yesterday. I value it.

Tar Tee

26 August 2009

Permalink Leave a Comment

ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ အေျဖမ်ား

August 7, 2009 at 1:26 pm (Essay)

သင္တို႕ မိမိကိုယ္ကို ေကာ္ဖီၾကိဳက္သူလား .. လက္ဖက္ရည္ ၾကိဳက္သူလား ခြဲျခားသိပါရဲ႕လား။ ဥပမာ သင္ဟာ ၾကက္ဥၾကိဳက္သူ ဆိုပါစို႕ .. သင္ဟာ ၾကက္ဥရဲ႕ အကာကို ၾကိဳက္သူလား.. အႏွစ္ကို ၾကိဳက္သူလား မိမိ ကိုယ္ကို ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာဖူးပါရဲ႕လား။ ထို႕အတူ သင္ဟာ ကန္ဇြန္းရြက္ ၾကိဳက္သူ ဆိုပါစို႕ .. သင္ဟာ ကန္ဇြန္းရြက္ အရိုးႏွင္႕ အရြက္ မည္သည္အား ပို၍ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ပါသနည္း။ သင္တို႕ ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာဖူးပါရဲ႕လား….

ကၽြန္မသည္ ေကာ္ဖီၾကိဳက္သူ ျဖစ္သည္။ ကန္ဇြန္းရြက္တြင္ အရိုးအား ပိုၾကိဳက္သူျဖစ္ျပီး ၾကက္ဥတြင္ေတာ႕ အႏွစ္ႏွင္႕ အကာ မည္သည္အား ပိုၾကိဳက္ႏွစ္သက္သည္ကို ယခုထိ မခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာႏိုင္ေသးပါ။ ကၽြန္မ ေကာ္ဖီၾကိဳက္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ႕သည္မွာ အေတာ္အတန္ ၾကာခဲ႕ျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကန္ဇြန္းရြက္အရိုးအား ကၽြန္မ ပို၍ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မွန္း ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ႕သည္မွာ မၾကားေသးမီ ကပင္ ျဖစ္သည္။ ေသခ်ာသည္မွာေတာ႕ ကၽြန္မသည္ ေကာ္ဖီၾကိဳက္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

တစ္ခါတရံ ကၽြန္မတို႕သည္ မိမိကိုယ္ကို ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာဖို႕ရာ ေမ႕ေလ်ာ႕ေနသည္ (သို႕) ေမ႕ေလ်ာ႕ ထားၾကသည္ဟု ကၽြန္မ ထင္ျမင္မိသည္။ ဘ၀တြင္ ေကာ္ဖီ ၾကိဳက္သူတစ္ေယာက္သည္ လက္ဖက္ရည္အား မိမိ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သည္ အထင္ႏွင္႕ တစ္ဘ၀လံုး ေရြးခ်ယ္ေနခဲ႕ၾကသူမ်ားလည္း ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္ပါသည္။ ထိုသို႕ျဖင္႕ ဘ၀မွတ္တိုင္ အခ်ိဳးအေကြ႕မ်ား တိုက္စား သြားခဲ႕ေပမည္။ ထိုသူ မိမိကိုယ္ကို ကိုယ္ဖီ ၾကိဳက္သူမွန္း မည္သည္႕ အခ်ိန္တြင္မွ ရွာေဖြေတြ႕ရွိမည္နည္း။ အခ်ိဳ႕လူမ်ားအတြက္ အခ်ိန္တိုႏွင္႕ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ ရွာေဖြရေကာင္းမွန္းမသိ တစ္ဘ၀လံုး ေမ႕ေလ်ာ႕ သြားခဲ႕သည္မ်ားလည္း ရွိႏိုင္ပါသည္။ သင္တို႕ေရာ မိမိေရြးခ်ယ္ခဲ႕မွုမ်ားသည္ မိမိစိတ္၀ိညာဥ္၏ ေတာင္႕တမွဳ အစစ္မွန္မ်ား ျဖစ္ခဲ႕ပါရဲ႕လား။ သို႕ဆိုလွ်င္ စိတ္၏ ေတာင္႕တမွဳ အစစ္မွန္မ်ားကိုသာ ေရြးခ်ယ္သင္႕ပါသလား။ ထိုသို႕ေရြးခ်ယ္ျခင္းသည္ ေကာင္းျခင္း (သို႕) ဆိုးျခင္း ျဖစ္ပါသလား။ မေသခ်ာပါ…

ကၽြန္မသည္ ေကာ္ဖီၾကိဳက္သူ တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ရာႏွုန္းျပည္႕ ေသခ်ာပါသည္။ မည္သည္႕ အခ်ိန္၊ မည္သည္႕ေနရာတြင္မဆို ေကာ္ဖီကိုသာ ကၽြန္မေရြးခ်ယ္ခဲ႕ဖူးပါသည္။ မည္သည္႕ အရပ္သို႕ ေရာက္ေနေန ထို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ရွိရာအရပ္သို႕ မျဖစ္မေန သည္းသည္း မည္းမည္း ကၽြန္မ ေရာက္ရွိခဲ႕သည္ ခ်ည္းပင္ျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကၽြန္မသည္ မိမိ စိတ္၀ိညာဥ္၏ ေတာင္႕တမွု အစစ္မွန္ကိုသာ ေရြးခ်ယ္သူ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ မိမိ ကိုယ္ကို လွည္႕ဖ်ားသူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္မ ေရြးခ်ယ္မွုမ်ား၏ ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္း မ်ားမွာ အေသခ်ာပါ။ မေသခ်ာျခင္းဆိုသည္မွာ ၀ွက္ဖဲမမည္ေသာ ၀ွက္ဖဲတစ္ခ်က္လည္း ျဖစ္သည္။

စိတ္၀ိညာဥ္၏ ေတာင္႕တမွဳ အစစ္မွန္တိုင္းသည္ စိတ္အာဟာရအား ျဖစ္ေစပါသလား (သို႕) အေကာင္း အဆို း အေျဖတစ္ခုအား ထုတ္ေပးႏိုင္ပါသလား။ ပို၍ပင္ မေသခ်ာပါ။ ဘ၀တြင္ တိုင္းတာရ အခက္ဆံုးေသာအရာသည္ အေကာင္းႏွင္႕ အဆိုး ျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္မထင္ပါသည္။ စိတ္၏ ေတာင္းတမွဳ တိုင္းသည္ ကၽြန္မတို႕အား ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕မွဳမ်ား ေပးႏိုင္ပါခဲ႕ရဲ႕လား။ တဖ်က္ဖ်က္ တရိပ္ရိပ္ တုန္ရင္ေနေသာ၊ ပံုမွန္ထက္ အခ်က္မ်ား စြာ ခုန္ေနေသာ ရင္အစံု၊ မြမ္းၾကပ္ေမာပန္းမွဳ မ်ားႏွင္႕ မ်ားစြာေသာ ေဘးထြက္နာက်င္မွု မ်ားအားလည္း ကၽြန္မစြဲလန္းေသာ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္က ေပးစြမ္းႏိုင္ေလသည္။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္မစြဲလန္းစြာ တရွိဳက္မက္မက္ ေရြးခ်ယ္ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသို႕ နာက်င္ခံစားေနရေသာ ခဏငယ္တိုင္းတြင္ စိတ္၏ ေတာင္႕တရာ ကိုသာ စြဲျမဲ ခိုင္မာစြာ ေရြးခ်ယ္ခဲ႕ေသာ ကၽြန္မ .. ေရြးခ်ယ္မွဳ ၊ အေကာင္း အဆိုးႏွင္႕ မေသခ်ာျခင္းမ်ား အေပၚ ေ၀၀ါးစြား အေျဖထုတ္ေနခဲ႕မိပါသည္။ ကၽြန္မတို႕သည္ မည္သို႕ေသာ သတၱ၀ါမ်ားနည္း။

ကၽြန္မ၏ ေရြးခ်ယ္မွဳ တိုင္း၌ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ သာယာမွု ၁၀ ရာခိုင္ႏွုန္း ႏွင္႕ စိတ္ထိခို္က္ပြန္းပဲ႕ နာက်င္မွဳ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္း အခ်ိဳးက်စြာ ေရာေႏွာေပါင္းစပ္ထားခဲ႕သည္ မွန္ေသာ္လည္း  ကၽြန္မသည္ စိတ္၏ ေတာင္႕တရာ အစစ္မွန္ကို သာ ထပ္၍ ေရြးခ်ယ္ဦးမည္မွာ သိပ္ကို ေသခ်ာေနခဲ႕႔ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေနာင္အနာဂတ္ ကၽြန္မ၏ ေရြးခ်ယ္မွဳမ်ား အတြက္ နာက်င္မွဳဒဏ္ အေတာင္အသင္႕ ခံႏိုင္ေသာ  စိတ္ပဋိပကၡအားေ ေျဖရွင္းႏိုင္သည္႕ လံုေလာက္ေသာ အေျဖ ကၽြန္မ ယခုထိ ရွာေဖြရန္ ခဲယဥ္းေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ ေသခ်ာသည္မွာေတာ႕ ေကာ္ဖီသည္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႕ ခ်ည္တိုင္တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္မသည္ စိတ္၏ ေတာင္႕တရာ အစစ္မွန္ကို သာ ေရြးခ်ယ္ၾကပါဟု မည္သူ႕ကိုမွ တိုက္တြန္းလိမ္႕မည္မဟုတ္သလို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္တြင္ေတာ႕ မိမိစိတ္၏ ေတာင္႕တရာ အစစ္မွန္ကိုသာ ဆက္လက္ ေရြးခ်ယ္ျဖစ္ေနျဖစ္ဦးမည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။

လင္းျပာေႏြ

ၾသဂုတ္လ ၇ ရက္ ၂၀၀၉

ေသာၾကာေန႕

ည ၈ နာရီ

ဲံ

Permalink 2 Comments

ငါဘာမွမသိပါ

July 14, 2009 at 11:51 am (Poem)

နာက်င္မွုကို ဘယ္လို စာလံုးနဲ႕ ေပါင္းမလဲ….

လူတစ္ေယာက္ဟာ ခ်စ္တတ္တယ္ မခ်စ္တတ္ဘူး ဘာနဲ႕တိုင္းမလဲ ….

ညစဥ္ မက္တဲ႕ အိပ္မက္ဆိုးနဲ႕

လန္႕လန္႕ႏိုးေနဆဲ

ဒီလိုမ်ိဳး ထြက္ခြာသြားမယ္ဆိုလည္း

ဒါနဲ႕ ညီမွ်တဲ႕ ခံႏိုင္ရည္မ်ိဳး

တစ္ဖက္မွာ ငါ႕ကို ေပးခဲ႕သင္႕တာေပါ႔ ေလာကဒဏ္ရယ္ ..

အဲဒီလို ယံုေတာင္ေျပး ေခြးေျမာက္လိုက္ အေတြးေတြနဲ႕

နာက်င္မွုက ေဆးမတိုးေတာ႕တဲ႕ အေျခေန ..

ငါက ေလာဘၾကီးသူမဟုတ္ဘူး

အမ်ားသံုး ေပတံၾကီးနဲ႕လည္း ခ်စ္ျခင္းကို ငါမတိုင္းခဲ႕ဖူးဘူး

ဘုရားစူး တကယ္

အေရာ္အစားၾကီးတယ္ဆိုလည္း

ခ်စ္တတ္ခ်င္ပါေသးတယ္ …

တစ္ ႏွစ္ သံုး ေရမယ္

အခ်စ္ကို ငါ ပိုတြက္ခဲ႕မိျပီလား

မေသခ်ာမေရရာျခင္းေတြကိုမွ

ေလွ်ာ႕တြက္ခဲ႕မိျပီလား …

ခါးမွန္းသိတယ္

ဘ၀ဟာ သင္ယူစရာ မ်ားမွန္းသိတယ္

တေျမ႕ေျမ႕ တိုက္စားျပဳန္းတီးသြားႏိုင္တဲ႕

အဆိပ္ရည္ေတြမွန္းလည္းသိတယ္

သိတယ္ဆိုတဲ႕ အသိလည္း ရွိတယ္

ကဲ ဘာလိုေသးလဲ

ဒါနဲ႕ေတာင္

မိုးလင္းတိုင္း

ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ႕ မ်က္၀န္းေတြနဲ႕

ႏိုးထေနရဆဲ ..

တေရးႏိုးထေမးေတာင္

ေနာက္ထပ္တစ္ခါ

ေနာက္ထပ္ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ

ရွံုးနိမ္႕ဦးရင္ေတာင္မွ

ဘုရားစူးတကယ္

ငါခ်စ္တတ္ေသးခ်င္ပါေသးတယ္ ။

လင္းျပာေႏြ

၁၀နာရီ ၃၀ မိနစ္

၁၃ ဇူလိုင္ ၂၀၀၉

တနလၤာေန႕

( ဒီကဗ်ာေလးက ဟိုလြင္႕ ဒီလြင္႕ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ျဖစ္ေနမွာေတာ႕ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီကဗ်ာကို ကၽြန္မရဲ႕ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေနဆဲ ကာလမွာ ေရးခဲ႕တာေၾကာင္႕ အခုကဗ်ာထဲက ပံုရိပ္ေတြက ယခုလက္ရွိကၽြန္မလို႕ ဆိုရင္လည္း ရပါတယ္။  တစ္စံုတစ္ခုဆီက ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ဖြင္႕ဆိုရမွန္း မသိေတာ႕ေအာင္ ဖရိုဖရဲ အပိုင္းပိုင္း အစစ လြင္႕စင္သြားခဲ႕တဲ႕ ကၽြန္မ သတ္မွတ္ထားတဲ႕ တန္ဖိုး၊ ယံုၾကည္မွု၊ အိပ္မက္ေတြ ႏွင္႕ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကို တစ္မွုန္စီလိုက္ေကာက္ေနရတဲ႕ ကာလျဖစ္တဲ႕ အတြက္ေၾကာင္႕ ကၽြန္မ ဘာကိုမွမသိေတာ႕တာေတာ႕ တကယ္႕လက္ရွိ ကၽြန္မရဲ႕ အမွန္တရားတစ္ခုပါပဲ။ ဒါေၾကာင္႕လည္း ကၽြန္မ လက္ရွိကာလမွာ စာေတြအမ်ားၾကီး မေရးခ်င္ပါဘူး။ လက္ရွိကာလ ကၽြန္မ စိတ္ခံစားမွု အေရာင္ေတြ ရွုပ္ေထြးပါ၀င္ေနမွာ စိုးလို႕ပါ။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္နဲ႕ အတတ္ႏိုင္ဆံုးကင္းလြတ္တဲ႕ အႏုပညာလက္ရာသန္႕ေတြ ဖန္တီးခ်င္ပါေသးတယ္။

ေက်းဇူးတင္စြာျဖင္႕ …

လင္းျပာေႏြ)

Permalink 2 Comments

ကိုယ္ပိုင္မွတ္စု

March 28, 2009 at 3:28 am (Uncategorized)

ခ်င္းမိုင္ မနက္ခင္းေတြ လြမ္းေနရစ္ဦးမွာပါ.. ႏွစ္ႏွစ္တာကာလဟာ တကယ္ကို ေဆးေရာင္စံုခဲ႕တယ္.. ဆန္းျပားတဲ႕ အေရာင္ေတြၾကား.. ကၽြန္မ တခန္းတနား ႏွလံုးသားခ်ည္း သက္သက္ ေပ်ာ္၀င္ တင္ဆက္ကျပခဲ႕တယ္။ ဘ၀ဟာ ဆန္းျပားတယ္လို႕ ေျပာရမလား.. ရိုးစင္းလြန္းတယ္လို႕ပဲ ေျပာရမလား..။ ဒါဟာ ကၽြန္မ ဘ၀ထဲ ပထမဆံုး အၾကိမ္ အရိပ္အာ၀သ ကင္းကင္း လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ႕မွုတစ္ခုပါ…။ ေတာင္ေတြနဲ႕ ျမိဳ႕.. ေတာေတြ အု႕ံဆိုင္းတဲ႕ျမိဳ႕.. လွပတဲ႕ ျမိဳ႕ေလး … ကၽြန္မခ်စ္ခဲ႕ေပမယ္႕ ခ်န္ေနရစ္ခဲ႕ရမွာပါ။ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႕ အရာေတြကို ခ်န္ထားရစ္ခဲ႕ဖို႕.. ေဆးေရာင္စံုေန႕ရက္ေတြက သင္ၾကားေပးခဲ႕ျပီ။
လြမ္းျပီ ရန္ကုန္ေျမေရ…။ ကၽြန္မ မၾကာခဏ ျငီးမိတဲ႕ စကားတစ္ခြန္း။

အေဖ… သမီး ျပန္လာခဲ႔ဲျပီ.. ဘ၀ဆီက သင္ယူမွုေတြတေပြ႕တပိုက္နဲ႕ သမီးျပန္လာခဲ႕ျပီ….။

မာနတရားနဲ႕ သိကၡာေတြ.. ယံုၾကည္မွုနဲ႕ ကိုယ္က်င္႕တရားေတြ.. သစၥာတရားနဲ႕ ျမတ္ႏိုးမွုေတြ.. သင္းၿဂိဳဟ္ ခံရဖူးတဲ႕ ေဟာဒီ ေဆးေရာင္ဆန္းျပားေန႕ရက္ေတြ ကၽြန္မအတြက္ ၾကိဳတင္ သိမထားခဲ႕ တဲ႕ ဘ၀ရဲ႕ သင္းရိုးညႊန္းတမ္း တစ္ခုျဖစ္ခဲ႕တယ္ ။ ရိုးရုိးသားသား ရွင္သန္ဖို႕ပဲ ကုတ္ကပ္ၾကိဳးစားခဲ႕ပါတယ္။ ခြင္႕လႊတ္လြယ္မွုနဲ႕ မနာက်ည္းတတ္မွုေတြဟာ ကၽြန္မႏွလံုးသားကိုက်.. ဟိုး.. ေခ်ာက္နက္နက္ေတြထဲ ဆြဲသြင္းသြားခဲ႕ေလတယ္..။ ရိုးရိုးသားသား ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုး ခဲ႕ပါတယ္.. ရိုးရိုးသားသား တမ္းတညြတ္ႏူးခဲ႕ဖူးပါတယ္..။ ရိုးရိုးသားသာ ၾကည္ႏူးခဲ႕ရတယ္။ ရိုးရိုးသားသား ၀မ္းနည္းခဲ႕ရတယ္..။ ရိုးရိုးသားသား ရင္ကြဲနာနဲ႕ ဆန္းျပာတဲ႕ ေန႕ရက္ေတြၾကား .. ဘ၀မွာ .. ေဟာဒီလူေတြဆီမွာ.. ရိုးသားမွဳေတြ အနည္းဆံုး ရွိကိုရွိမွာပါဆိုတဲ႕ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္က ကၽြန္မရင္ထဲ ဇြဲၾကီးစြာ ထင္က်န္ေနဆဲပါပဲ..။

ဒီည ကၽြန္မ အေဖ႕အိမ္ ျပန္ခဲ႕မယ္…..။
ရိုးရိုးသားသား နာက်င္ခဲ႕တဲ႕ အေဖ႕သမီး.. ရိုးသားစြာပဲ အေဖ႕အိမ္ ျပန္ခဲ႕ဦးမွာပါ….။

လင္းျပာေႏြ
မတ္လ ၂၈ စေနေန႕
မနက္ ၁၀း ၃၀

Permalink 5 Comments

ေလညင္းသို႕

March 25, 2009 at 5:17 pm (Uncategorized)

တိတ္တိတ္ေလး ျဖတ္ေမာင္းသြားတဲ႕ ရထား သံၾကားတယ္
ဘယ္အရပ္ကို ထြက္ခြါျပီလဲ….
ဒါမွမဟုတ္
ဘယ္အရပ္သို႕ ဆိုက္ကပ္ျပီလဲ……..

ခိုကပ္၀င္လာတဲ႕ ေလညင္းေတြက
အရင္တုန္းက တိုက္ခဲ႕တဲ႕ ေလေတြလို မဟုတ္သလိုပဲ….
စိမ္းစိမ္း ခါးခါး……

ေလညင္းေလး တိုက္ရံုနဲ႕ေတာင္
ရင္ဘတ္ဆီက စူးစူး၀ါး၀ါးေအာင္႕တယ္
ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြလို ျခစ္ကုတ္ေအာ္ေနမိတယ္

သံ
တိတ္……

လက္နက္မပါတဲ႕လူ
မခုခံ တတ္တဲ႕လူ
မနာက်ည္းတတ္တဲ႕လူ ကိုမွ
အႏိုင္ယူလိုသတဲ႕လား ေလညင္းရယ္……
ထပ္
ေျပာ
မယ္…..
အႏိုင္မယူလိုပါ
အရွံုးေတြပဲ ေပးခဲ႕လည္း
ဘ၀ရဲ ႔ ဆု လာဘ္ေတြ အျဖစ္
မွတ္တိုင္စိုက္ခဲ႕ပါ႔မယ္……

နာက်င္ပါတယ္
အသက္ရွဴက်ပ္မတတ္ နာက်င္မိတုိင္း
တိမ္မျမင္ လမျမင္ရခဲ႕ဖူးတဲ႕
ၾကည္ႏူးမွုေတြေၾကာင္႕
ေက်းဇူးတင္ေနမိျပန္တယ္
လြင္႕ပါေလညင္းရယ္ မင္းစိတ္ေစရာ …….

ေလညင္းရယ္…
အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ပဲ လွုပ္ခတ္သြား လွုပ္ခတ္သြား
ဦးတည္ရာမဲ႕စြာပဲ ၀င္ခဲ႕၀င္ခဲ႕
ငါ႕ကမ ၻာေလးထဲ
မ်က္စိလည္ လမ္းမွားေရာက္လာခဲ႕ဖူးလို႕
ေက်းဇူးတင္တယ္။

လင္းျပာေႏြ
မတ္ ၂၆ ၂၀၀၉
ည ၁၂ နာရီ

Permalink Leave a Comment

ေဟာင္းေနတဲ႕ စိတ္သစ္

January 11, 2009 at 10:17 pm (Poem)

စိတ္ဟာ
ျမစ္ေရနဲ႕တူသလား
အဆက္မျပတ္
တသြင္သြင္ စီးေနသံၾကားတယ္……

မေန႕က ကေလးငယ္ရဲ႕ အိပ္မက္
သီခ်င္းလုပ္ျငီးေနသူ ေန႕သစ္ေတြၾကား
မနက္ျဖန္နဲ႕ ဒီေန႕
ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလဲျခင္း တန္းဖိုးရွိမွ
ျဖစ္တည္မွဴေတြကြဲလြဲမလဲ……

ခုက ၂၀၀၉ တဲ႕
၂၀၀၈ ကို အျပီးသတ္တိုက္စားလိုက္တာ မွန္ေပမယ္႕
ဘယ္တန္ဖိုးေတြ စိတ္မွာ ပါးလ်ားသြားျပီး
ဘယ္တန္ဖိုးေတြ စိတ္မွာ ထိုးေထာင္ထြက္လာခဲ႕ျပီလဲ……

နည္းနည္းေလး ေပ်ာ္ရႊင္ပါတယ္
နည္းနည္းေလး ၀မ္းနည္းျပန္တယ္…..
နည္းနည္းေလး ေအာင္ျမင္ပါတယ္
နည္းနည္းေလး က်ရွံူးေနျပန္တယ္…..
နည္းနည္းေလး ဆိတ္ျငိမ္ေနျပန္တယ္
နည္းနည္းေလး ဆူညံေနေသးျပန္တယ္……

ေပ်ာ္ရႊင္
က်ရွံူး
ဆိတ္ျငိမ္
ေအာင္ျမင္
၀မ္းနည္း
ဆူညံ

ဘ၀ဟာ ဒီ၀င္ရိုးေလးေတြနဲ႕
ပံုေဖၚထားတာလို႕
တင္စားမယ္ဆို……

ဒီေခတ္ကာလၾကီးထဲမွာ
ငါ
ေသးေသးႏုတ္ႏုတ္ေလး ရွင္သန္ေနေသးတယ္…….

ဇန္န၀ါရီ ၁၂ ရက္ ၂၀၀၉
တနလၤာေန႕
မနက္ ငါးနာရီ

Permalink 1 Comment

ေဆာင္း

December 5, 2008 at 7:18 pm (Poem)

စိတ္ေတြပဲ ခ်မ္းသလား ရုပ္ခႏၶာကပဲ ခ်မ္းသလား
ႏူးႏူးညံ႕ညံ႕ ေနရာယူတတ္သူ ေဆာင္း
ခုတစ္ခါေတာ႕
ရင္ကြဲေအာင္ ခ်မ္းရဲ႕….

ေဆာင္းရယ္
သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ
ႏွင္းေတာၾကီးထဲ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ ဆုေတာင္းခဲ႕ဖူးတယ္…

ေဆာင္းရယ္ ..
ျမဴေတြထဲ မသဲကြဲဘူး…
မႏွစ္က ေဆာင္းလာ း ဒီႏွစ္ေဆာင္းလား….
အဲဒီလုိပဲ လံုျခံဳခဲ႕ဖူးတာ…
စိတ္၀ိညာဥ္ေလး ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတယ္…

ခန္းလံုးျပည္႕ေနရာယူထားတာ
ေဆာင္းရဲ႕ ေအးစက္မွဳေတြလား
အသက္ေတာင္မရွဴရဲေအာင္
ႏွာသီးဖ်ားထဲ စိမ္႕၀င္လာတဲ႕ ေလက
ႏွလံုးသားကို တိတ္တခိုးေလး ေဆာင္႕ေဆာင္႕တိုးတယ္….
ေဆာင္းရယ္
၀င္ခဲ႕ပါ..
ေႏြးေထြးတဲ႕ အလြမ္းေတြပါ ေခၚလာခဲ႔ပါ…

ေဆာင္းရယ္
ေျခသံဖြဖြနင္း မင္းထြက္ခြာသြားတဲ႔ခါ
မင္းရဲ႕….ေဆာင္းအိပ္မက္ရွည္ၾကီးက
ႏွုိးခဲ႕ပါ……
မင္းရဲ႕ ေဆာင္းအိပ္မက္ရွည္ၾကီးက
ငါ႕ကို ႏွုိးခဲ႕ပါ…………

( အမွတ္တရ ခ်င္းမိုင္ေဆာင္းညမ်ားသို႕…..)

Permalink 4 Comments

ေဟာဒီညကို ႏွုတ္တယ္

November 13, 2008 at 6:15 pm (Poem)

စိတ္ရဲ႕ ေဆာက္တည္ရာ ဘယ္မွာ
လံုး၀ က်ဆံုးသြားျပီ
စစ္ထြက္ေတးေတြ
နားမတိုးေတာ႕
ေအာင္စည္ေအာင္ေမာင္း တီးစရာမလို
က်ဆံုးခဲ႔ျပီ
ကုိယ္႔ကိုကိုယ္ ကိုယ္႕လက္နဲ႕ အျမဲထူခဲ႔ပါတယ္
ေဟာဒီတစ္ခါ
လံုး၀က်ဆံုးခဲ႔ျပီ
ေအးတယ္
ေသြးခဲမတတ္
လြမ္းတယ္
ေဆာက္တည္ရာမဲ႕
ေလတယ္
ဘယ္ကိုမွ ေျခဦးမခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္
ပိတယ္
လွုပ္မရတဲ႕ စိတ္ဖိစီး၀န္ေတြ
ေပါက္ကြဲတယ္
ယဥ္ေက်းခ်င္စိတ္ လံုး၀ကုန္ခမ္းသြားေလာက္ေအာင္
စိတ္ကို ႏုတ္ႏုတ္စင္းေနတာ ဘယ္အရာလဲ
တစ္ပါဒမွ မေျပာခ်င္ေလာက္ေအာင္
လြတ္တယ္
ဒီည
ငါစိတ္ရွိတိုင္း
က်ဆံုးေနလိုက္တာ
နည္းနည္းေလးမွ ယဥ္ေက်းခ်င္စိတ္မရွိေတာ႕ဘူး…….
နည္းနည္းေလးမွ ယဥ္ေက်းခ်င္စိတ္မရွိေတာ႕ဘူး ……..

Permalink 3 Comments

အိပ္မက္မက္သူမ်ား

October 2, 2008 at 11:19 pm (Poem)

တစ္ေမွးအိပ္ႏိုင္ဖို႕
တစ္ညလံုးရင္းခဲ႔ရသူေတြ….

တစ္ညတာ အိပ္စက္ရင္း
တေရးႏိုးလာသူေတြ…..

ညကို အိပ္မက္နဲ႔ဟင္းလင္းဖြင္႔ခ်င္ၾကတယ္

ႏွင္းတစ္စက္က်သြားသံနဲ႔
သူတို႔ ႏွလံုးခုန္သံတစ္ခ်က္
တစ္ထပ္တည္းတဲ႔

ဆံုးရွုံးမွုကို ျမတ္ႏိုးတာဆိုလို႔
အိပ္မက္မက္သူေတြပဲ ရွိတယ္ ။

Permalink 5 Comments

ပင္လယ္ေလရွဴထြက္ျခင္း

October 2, 2008 at 10:46 pm (Poem)

နက္ေမွာင္ေနတဲ႔ ညၾကီးထဲ
ပင္လယ္မွာ လွုိင္းတစ္ခုတတ္လာတိုင္း
လူ႔အတၱေတြလားလို႔ ငါသံသယ၀င္မိတယ္ ။

အမွန္ဆို ဒီည ပန္းရန႔ံေတြ ေမႊးပ်႕ံေနသင္႔တာေလ….
အမွန္ဆို ဒီည ပင္လယ္ရဲ႕ ဂီတမွာ ေမႊ႕ေလ်ာ္ေနသင္႔တာေလ….။

ေရေအာက္မွာ ျမဳပ္ေနတဲ႔ ခရုငမြဲေလးတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္လိုက္ခ်င္တယ္
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ဘယ္မွာ ၀ွက္ထားရမွန္းမသိ
လူတိုင္းမွာ ငါ႔ကို ရွာႏိုင္တဲ႔ ေျမပံုတစ္ခုစီရွိတယ္ ။

ျမိဳ႕ျပလို ဆြဲဆြဲငင္ငင္ ေခြးအူသံမ်ားလည္း မရွိ
ပင္လယ္ကေတာ႔ ေအာ္မယ္ထင္ပါရဲ႕
စိတ္အမွံဳအမႊားေတြ သဲျပင္ေတြေပၚက်သြားတယ္
ငါတစ္လွမ္းလွမ္းရင္ ေျခရာတစ္လွမ္းစာထင္မယ္
ေရွ႕ကိုပဲလွမ္းလွမ္း….ေနာက္ကိုပဲ လွမ္းလွမ္း
သူတို႔ကို ဖ်က္မဲ႔ လွိဳင္းေတြက
အခ်ိန္မွန္ တတ္လာေနမွာပဲ ။

ၾကယ္ေတြမ်ားလြန္းေတာ႔ေရာ ဘာအေရးလဲ
ၾကယ္ေတြေၾကြလြန္းေတာ႔ေရာ ဘာအေရးလဲ
ေကာင္းကင္က သူ႔ရင္ခြင္ထဲ
မဆန္႔မျပဲ ထည္႔ထားမွာပဲ….
မႏွစ္သိမ္႔ပါနဲ႔ …ေကာင္းကင္ရယ္
ၾကယ္ေလးေတြက ေခ်ာ႔ရင္ ပိုငိုတတ္ၾကတယ္ ။

မီးျပတိုက္ေလးေရ..
ရြက္လႊင္႔ေရာက္လာသူေတြကို လက္ခံလိုက္ပါ
တစ္ခါတရံ ကမ္းကို မေမွ်ာ္ပဲ
စံုလံုးသာ ေမွ်ာေနပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ။

ဒီပံုနဲ ႔ပဲ ခုညထဲ
လြတ္လပ္တဲ႔ေလကို ရွဴရင္း
လက္သီးကို က်စ္က်စ္ဆုပ္ထားမိ
က်ားထိုးထြက္တိုက္တဲ႔ အခ်ိန္က်မွ
လူအတုေတြနဲ႔ စစ္ခင္းခဲ႔ရမွန္း ငါသိခဲ႔တယ္ ။

Permalink 4 Comments

Next page »